verjaardagstaart in het polderbos

zondag 1 september 2013

Ik kan het bijna niet geloven. Twee jaar Vreedzaam Protest tegen Zwerfvuil!
Hoe dat beter te vieren dan met een opruim-actie. In onze natuurlijke biotoop te midden van emmertjes, afvalgrijpers, vuilniszakken en een groep fijne zwerfvuil-opruim-vrienden.

Vandaag trekken we met een team van 12 vrijwilligers richting beekkant achter het station van Hoboken.
Onze kleurrijke stoet trekt heel wat aandacht van chauffeurs die wachten aan het verkeerslicht. Ons bord “wij ruimen vrijwillig zwerfvuil” verwoordt nog eens ten overvloede wat wij daar zo vrolijk fluo in de berm lopen te doen. Heel veel duimpjes gaan weer omhoog vanachter de autoraampjes. Er wordt gewuifd en geluidloos geapplaudiseerd. Sommige mensen kijken ook stug en zuur voor zich uit… Maar dat kan ons niet deren…

We hebben al meteen de handen vol aan het opvegen van honderden sigarettenpeuken die zich hebben verzameld aan de stoeprand bij het zebrapad. Aan de kledingcontainer aan de postbus staan twee grijze zakken met afval. We draaien de hoek om aan het oude stationsgebouw dat nu dienst doet als woning. Wat meteen opvalt, is dat de hele rand van de beek (of moet ik zeggen gracht) overwoekerd is met onkruid. Het donkere straatje is een uitnodigende vrijgeleide voor het dumpen van sluikstort! Dwars door het onkruid glinstert een zilveren spoor van tientallen conservenblikken – zonder etiket en ongeopend. Even verderop liggen 2 zwarte vuilniszakken en een wasserette-zak vol huishoudelijk afval. Een houten palet, een ontmanteld tafelvoetbalspel. Ineens een walm van rottend vlees : een hele collectie Aoste hesp nog in de verpakking. STINKEN!

 De bewoners van het stationsgebouw komen naar buiten. Blijkbaar is dit stukje ‘niemandsland’ achter het station niet alleen het walhalla voor sluikstorters maar ook voor drugsdealers en autosjacheraars die nummerplaten komen verwisselen. Een bewoner vertelt hoe hij eens een loodzware zak vol visafval en vissenkoppen daar heeft gevonden! Ik hoef geen tekening te schetsen bij de stank die dat met zich meebrengt. De opeenhoping van troep in de gracht en de overwoekering met onkruid, verdroogd riet en ongesnoeide struiken zorgt er ook voor dat bij de eerstvolgende stevige regenbui de omliggende tuinen overstromen… Die klacht is al meer dan eens geformuleerd aan het adres van het district.

Het plaatsen van een tijdelijke (of permanente) onbemande camera zou op korte tijd heel wat illegale praktijken kunnen vastleggen op de gevoelige plaat, inkomsten genereren aan boetes en hopelijk ook een halt toeroepen aan de verloedering van dit straatje.

Voorbij het stationsgebouw vinden we in de struiken tegenover de spoorlijn nog een hele stapel vlakglas half overgroeid door gras. Langs het fietspad Jef Van Linden sprokkelen we dan nog de gebruikelijke wegwerp-blikjes en flesjes.

Ik heb deze morgen meteen gebeld naar de afdelingschef van stads-en buurtonderhoud. Zij sturen een team ter plaatse om de situatie met eigen ogen te zien en alles op te ruimen zelf of het door te geven aan de bevoegde instantie.

Het is zeer duidelijk dat een éénmalige opruim-actie hier geen soelaas brengt. Eén van de bewoners zucht : “och, volgende week ligt het hier terug vol”. Het is dan ook onze uitdrukkelijke vraag aan de lokale overheid van district Hoboken om voor dit probleem een structurele oplossing voor te stellen. 

Na alle troep en stank was het tijd voor een klein verjaardagsfeestje met cake en zelfgemaakte ice-tea (met oprechte dank aan mijn lieve schoonzus Tania!). Een fijn verjaardagsfeest na twee ongemeen boeiende en fascinerende zwerfvuil-jaren. Eén ding is zeer duidelijk : er is nog heel veel werk aan de winkel… maar wij zijn er klaar voor en hebben er heel veel zin in šŸ™‚

Verjaardagsgroetjes,
Eef

zondag 1 september 2013

Ik kan het bijna niet geloven. Twee jaar Vreedzaam Protest tegen Zwerfvuil!
Hoe dat beter te vieren dan met een opruim-actie. In onze natuurlijke biotoop te midden van emmertjes, afvalgrijpers, vuilniszakken en een groep fijne zwerfvuil-opruim-vrienden.

Vandaag trekken we met een team van 12 vrijwilligers richting beekkant achter het station van Hoboken.
Onze kleurrijke stoet trekt heel wat aandacht van chauffeurs die wachten aan het verkeerslicht. Ons bord “wij ruimen vrijwillig zwerfvuil” verwoordt nog eens ten overvloede wat wij daar zo vrolijk fluo in de berm lopen te doen. Heel veel duimpjes gaan weer omhoog vanachter de autoraampjes. Er wordt gewuifd en geluidloos geapplaudiseerd. Sommige mensen kijken ook stug en zuur voor zich uit… Maar dat kan ons niet deren…

We hebben al meteen de handen vol aan het opvegen van honderden sigarettenpeuken die zich hebben verzameld aan de stoeprand bij het zebrapad. Aan de kledingcontainer aan de postbus staan twee grijze zakken met afval. We draaien de hoek om aan het oude stationsgebouw dat nu dienst doet als woning. Wat meteen opvalt, is dat de hele rand van de beek (of moet ik zeggen gracht) overwoekerd is met onkruid. Het donkere straatje is een uitnodigende vrijgeleide voor het dumpen van sluikstort! Dwars door het onkruid glinstert een zilveren spoor van tientallen conservenblikken – zonder etiket en ongeopend. Even verderop liggen 2 zwarte vuilniszakken en een wasserette-zak vol huishoudelijk afval. Een houten palet, een ontmanteld tafelvoetbalspel. Ineens een walm van rottend vlees : een hele collectie Aoste hesp nog in de verpakking. STINKEN!

 De bewoners van het stationsgebouw komen naar buiten. Blijkbaar is dit stukje ‘niemandsland’ achter het station niet alleen het walhalla voor sluikstorters maar ook voor drugsdealers en autosjacheraars die nummerplaten komen verwisselen. Een bewoner vertelt hoe hij eens een loodzware zak vol visafval en vissenkoppen daar heeft gevonden! Ik hoef geen tekening te schetsen bij de stank die dat met zich meebrengt. De opeenhoping van troep in de gracht en de overwoekering met onkruid, verdroogd riet en ongesnoeide struiken zorgt er ook voor dat bij de eerstvolgende stevige regenbui de omliggende tuinen overstromen… Die klacht is al meer dan eens geformuleerd aan het adres van het district.

Het plaatsen van een tijdelijke (of permanente) onbemande camera zou op korte tijd heel wat illegale praktijken kunnen vastleggen op de gevoelige plaat, inkomsten genereren aan boetes en hopelijk ook een halt toeroepen aan de verloedering van dit straatje.

Voorbij het stationsgebouw vinden we in de struiken tegenover de spoorlijn nog een hele stapel vlakglas half overgroeid door gras. Langs het fietspad Jef Van Linden sprokkelen we dan nog de gebruikelijke wegwerp-blikjes en flesjes.

Ik heb deze morgen meteen gebeld naar de afdelingschef van stads-en buurtonderhoud. Zij sturen een team ter plaatse om de situatie met eigen ogen te zien en alles op te ruimen zelf of het door te geven aan de bevoegde instantie.

Het is zeer duidelijk dat een Ć©Ć©nmalige opruim-actie hier geen soelaas brengt. EĆ©n van de bewoners zucht : “och, volgende week ligt het hier terug vol”. Het is dan ook onze uitdrukkelijke vraag aan de lokale overheid van district Hoboken om voor dit probleem een structurele oplossing voor te stellen. 

Na alle troep en stank was het tijd voor een klein verjaardagsfeestje met cake en zelfgemaakte ice-tea (met oprechte dank aan mijn lieve schoonzus Tania!). Een fijn verjaardagsfeest na twee ongemeen boeiende en fascinerende zwerfvuil-jaren. EĆ©n ding is zeer duidelijk : er is nog heel veel werk aan de winkel… maar wij zijn er klaar voor en hebben er heel veel zin in šŸ™‚

Verjaardagsgroetjes,
Eef

politielint in de knoop

aan Dhr Ludo Van Campenhout nav wielerwedstrijd Schaal Sels

26 augustus 2013 om 14:49
Geachte Heer Van Campenhout,
De infobrief over wielerwedstrijd Schaals Sels viel bij ons in de bus.
Ik verheug mij ten zeerste over alle sportieve events in onze stad. Wat mij echter opviel vorig jaar bij Schaal Sels is dat – na afloop van het evenement – zeer veel (plastiek) politielint achteloos werd achtergelaten. Men bindt dit lint tussen twee verkeersborden of verkeerslichten. Na afloop (wellicht om zo snel mogelijk de doorgang weer vrij te maken) geeft men waarschijnlijk gewoon een ruk aan het lint zodat het langs één kant loslaat. Men neemt niet de moeite om de knopen te ontwarren of met een schaar los te knippen. De restanten blijven dan vastgeknoopt zitten aan de paal.
Niet alleen blijft dit een lelijk zicht nog weken na de wedstrijd. De linten zorgen ook voor zwerfvuil (stukken lint die met de wind in de groenperkjes waaien, mensen die nog stukken lint aftrekken en weggooien enz). Dieren kunnen verstrikt raken in lint. Kleine stukjes plastiek kan voor kleurrijk voedsel aanzien worden waarin dieren kunnen stikken.
Bovendien lijkt het mij ook niet verstandig (uit veiligheidsoverwegingen) om officieel politielint gewoon op straat te laten slingeren…
Vandaar dit verzoek Mijnheer Van Campenhout of u er bij uw bevoegde diensten kan op aandringen dat bij dit – en bij uitbreiding ALLE – sportieve evenement(en) in ’t Stad waar (politie)lint aan te pas komt, men er extra aandacht voor heeft om alle restanten daarvan na afloop mee te nemen en in de vuilnisbak te gooien (of te hergebruiken waar mogelijk).
Alvast van harte dank voor uw gedeelde bekommernis voor het milieu en de properheid in onze stad.
Opgeruimde groeten,
Eef
——

Het antwoord één dag later : 

Geachte mevrouw 
Bedankt voor uw enthousiaste interesse in de sportevenementen die in onze stad georganiseerd worden. De opmerking die u formuleert is zeker en vast terecht. Ik zal er bij de organisatie van de Schaal Sels op aandringen om hier rekening mee te houden. Ook de sportdienst zal ik inlichten zodat dit ook bij andere evenementen een aandachtspunt is.
Vriendelijke groeten
Hendrik Heiremans | Kabinetsadviseur

aan Dhr Ludo Van Campenhout nav wielerwedstrijd Schaal Sels

26 augustus 2013 om 14:49
Geachte Heer Van Campenhout,
De infobrief over wielerwedstrijd Schaals Sels viel bij ons in de bus.
Ik verheug mij ten zeerste over alle sportieve events in onze stad. Wat mij echter opviel vorig jaar bij Schaal Sels is dat – na afloop van het evenement – zeer veel (plastiek) politielint achteloos werd achtergelaten. Men bindt dit lint tussen twee verkeersborden of verkeerslichten. Na afloop (wellicht om zo snel mogelijk de doorgang weer vrij te maken) geeft men waarschijnlijk gewoon een ruk aan het lint zodat het langs Ć©Ć©n kant loslaat. Men neemt niet de moeite om de knopen te ontwarren of met een schaar los te knippen. De restanten blijven dan vastgeknoopt zitten aan de paal.
Niet alleen blijft dit een lelijk zicht nog weken na de wedstrijd. De linten zorgen ook voor zwerfvuil (stukken lint die met de wind in de groenperkjes waaien, mensen die nog stukken lint aftrekken en weggooien enz). Dieren kunnen verstrikt raken in lint. Kleine stukjes plastiek kan voor kleurrijk voedsel aanzien worden waarin dieren kunnen stikken.
Bovendien lijkt het mij ook niet verstandig (uit veiligheidsoverwegingen) om officieel politielint gewoon op straat te laten slingeren…
Vandaar dit verzoek Mijnheer Van Campenhout of u er bij uw bevoegde diensten kan op aandringen dat bij dit – en bij uitbreiding ALLE – sportieve evenement(en) in ’t Stad waar (politie)lint aan te pas komt, men er extra aandacht voor heeft om alle restanten daarvan na afloop mee te nemen en in de vuilnisbak te gooien (of te hergebruiken waar mogelijk).
Alvast van harte dank voor uw gedeelde bekommernis voor het milieu en de properheid in onze stad.
Opgeruimde groeten,
Eef
——

Het antwoord Ć©Ć©n dag later : 

Geachte mevrouw 
Bedankt voor uw enthousiaste interesse in de sportevenementen die in onze stad georganiseerd worden. De opmerking die u formuleert is zeker en vast terecht. Ik zal er bij de organisatie van de Schaal Sels op aandringen om hier rekening mee te houden. Ook de sportdienst zal ik inlichten zodat dit ook bij andere evenementen een aandachtspunt is.
Vriendelijke groeten
Hendrik Heiremans | Kabinetsadviseur